Overdenking

Waar een klein land groot in kan zijn

Twee maanden terug zaten we nog in de ban van het WK voetbal. Iedereen dacht dat ze snel weer thuis zouden zijn, onze voetballers, maar niets werd minder waar. Ze gingen het steeds beter doen en naarmate de finale dichterbij kwam werd Nederland meer en meer oranje gekleurd. Heel Nederland stond te juichen voor oranje, trots zijn we op de derde plek. We hebben de wereld laten zien waar een klein land groot in akan zijn. We stonden massal achter oranje. 

Een maand later waren we weer eensgezind, maar nu niet in vreigde maar in verdriet. 298 mensen waaronder 196 Nederlanders zijn er omgekomen bij de vliegtuigramp MH17. Heel Nederland was/is verdrietig en in rouw. Heel Nederland zat voor de TV toen de eerste slachtoffers in Nederland aankwamen en was een minuut stil. We stonden massaal langs de weg waar de rouwstoet langs reed, we legden massaal bloemen en overal werden stillen tochten of herdenkingsdiensten georganiseerd. Heel de wereld heeft gezien hoe we als klein land omgaan met verdriet en respect voor de slachtoffers en nabestaanden. Ook hier hebben we laten zien waar een klein land groot in kan zijn .

Toen ik hier zo over nadacht moest ik aan onze gemeente denken. Ook wij sturen meestel wel een kaartje of een bloemetje en ook wij als gemeente leven mee in vreugde en verdriet. Ook wij zijn als kleine gemeente groot in de dingen die we doen. Maar is dit genoeg? Staan we ook midden in e wereld of beperken we ons tot ons eigen kleine kringetje. Wij als gemeente leven midden in deze wereld en wij kunen ons neit afsluiten voor de vreugde en het verdriet dat er leeft rondom ons heen die we elke dag weer te zien krijgen. We zullen moeten omzien naar de msnen om ons heen. 

Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken mogen zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken. 

We kunnen heel veel betekenen voor onze omgeving en dat kunnen hele kleine dingen zijn, een kaartje, een belletje, een bloemetje, een schouderklopje, een luisterend oor, kop koffie. We kunnen in kleine dingen laten zien, niet dat we anders zijn, maar dat we anders willen zijn. Dat we net als Paulus ondanks al zijn/onze fouten we onder de leiding van God willen werken. En zo de mensen om ons heen willen helpen. Paulus werd apostel van de heidenen genoemd omdat hij de heidenen er van probeerde te overtuigen dat ze een kind van God zijn. De mensen die met Paulus in aanraking kwamen veranderden, door Paulus leerden ze Jezus kennen. God liet geen enkel onderdeel van Paulus onbenut. Hij gebruikte zijn achtergrond, zijn burgerschap, zijn intellect en zelfs zijn zwakheden. Als we dit lezen zijn wij dan niet net als Paulus, hebben wij ook niet net als Paulus zoveel onbenutte onderdelen in ons leven die gebruikt kunnen worden voor de Heer. Maar hoe vaak zijn we niet net als Mozes, ja maar Heer waarom ik, ik ben daar toch helemaal niet geschikt voor. Hebben wij ook niet vaak dat wij tegen God zeggen: zoek hier maar even een ander voor, ik heb geen tijd, te druk met andere dingen. 

Broeders en zusters, de vakanties zijn weer voorbij en we staan weer voor een nieuw (kerk) seizoen met allerlei activiteiten. Er staat weer veel te gebeuren. er is weer veel werk te doen in de gemeente. Vele handen zijn weer nodig om alles te realiseren. Maar laten we niet vergeten wat er om ons heen gebeurt, laten we onze oren en ogen open houden voor de mensen om ons heen. Laten we net al Paulus ons onder de leiding van de Heer stellen en dan zullen we zien dat er grote dingen in de gemeente, maar ook in onze omgeving, waar we dagelijks in leven, zullen gebeuren. 

Een les uit het leven van Paulus schrijft:

God verspilt onze tijd niet, Hij gebruikt ons verleden en ons heden, zodat wij Hem met onze toekomst kunnen dienen. Dit hoop en bid ik, dat we dit samen als gemeente het komende jaar mee zullen nemen in alles wat we doen. Dat als we terugkijken op 2014-2015 we kunnen zeggen: Waar een kleine gemeente (ONDER GODS LEIDING) groot in kan zijn. 

Met vriendelijke groeten, 

Frans Goeree