Overdenking

Hij ziet ons zitten !

 

Ik was een jaar of acht, negen, toen ik als een jong meiseje in de grote stad Utrecht woonde. Ik woonde met een aantal leuke kinderen in een kindertehuis en we werden begeleid door roulerende leiding met een groot hart voor gebroken kinderen. Het was een openbare instelling, maar mijn ouders wilden toch wel graag dat ik naar de kerk ging. Eén keer in de zoveel tijd lukte het de leiding, meestal een stagiair, om zich vrij te maken om op zondagmorgen met mij naar de kerk te gaan. Wat kon ik genieten van en verlangen naar deze momenten. Ik herinner me nog goed hoe ik daar als nong meisje zat, verlangend naar een God die mij zag zitten en van mij hield.

En laatst zag ik hier in onze gemeente net zo'n jonge jongen alleen in de kerk zitten. Een jaar of acht, negen, alleen van huis gegaan om bij ons een plekje te vinden. Geniet hij van King's Kids. Verlangt hij er naar om werkelijk gezien en bemind te worden door God? Ik weet het niet, maar wat een dappere jongen die zijn bed en familie trotseert om bij God te zijn. Ik kan niet anders geloven dan dat het Gods hart net zo ontroerd als het mijne. En dat de vader dit kind echt op de achterste rij ziet zitten. Wat kwam dit ook prachtig terug in de verhalen en toneelstukjes bij de King's Kids Days.

Jezus die Zacheüs in de boom zag zitten, verstopt tussen de bladeren. Hij ziet naar hem om en wil bij hem zijn. De vrouw bij de put, verstopt tussen schuld en schaamte. Jezus ziet dát, maar ziet ook haar hart en haar verlangen. Hij slaat een arm om haar heen en geeft haar zijn liefde. De twee verloren broers, verstopt in kleren van armoede en rijkdom. De Vader rent naar ze toe en biedt zijn mantel van gerechtigheid aan. Hij is een Vader die omziet naar zijn kinderen en zich niet schaamt om bij hen te zijn.

Zelfs zijn eigen discipelen vonden dat lastig om te begrijpen. Want waar zij de kinderen bij Jezus weg houden, pakt Jezus dat ene kind beet, plaatst het in het midden en wijst de omstanders op het verlangen van dit kind: dit kind wil bij Mij zijn. Dit kind is bereid om van Mij te leren en van Mij te houden. En Ik houd van dit ene kind verstopt in de massa, verstopt tussen bomen en bladeren, verstopt op de achterste rij. Dit ene kind is kostbaar, het is goud waard. Als je de deur opent, weet je nooit wie jou (open) poort komt binnen wandelen..... 

Elise Alkema