Overdenking

Cadeautjes !

Ik ben gek op cadeautjes.

Ik vind het heerlijk om cadeautjes te krijgen, maar ook om cadeautjes te geven. Vooral als ik heerlijk aan het struinen ben en als ik dan opeens iets zie liggen wat me aan een bepaald persoon doet denken. Vaak een kleinigheidje. Iets grappigs, moois of ontroerends. De lol om het dan te kopen, er iets bij te schrijven en me te verheugen over de blijdschap van die ander. Gewoon omdat ik blij met hem of haar ben.

Wat ik daarentegen bij vlagen lastig en irritant vind als ik verplicht en binnen een korte tijd iets voor iemand moet kopen omdat hij jarig is, gaat trouwen of een baby krijgt. Soms ben ik dan tien winkels verder en weet ik nog niet wat ik moet kopen. 

Nou hebben we nog niet zo lang geleden, in december, een verjaardag gevierd: de geboorte van Jezus. En ook hier waren mensen die cadeautjes aan hem gaven. Zo waren er wijze mannen die dit Kind graag wilde ontmoeten en iets van zichzelf aan Hem wilde geven. Ik denk dat ze in hun thuisland vol vreugde met elkaar gesproken hebben nadat ze die ster gezien hadden. “Wow, er is een Koning geboren, dan moeten we wel wat moois meenemen”. Ik denk dat deze mannen vol enthousiasme aan de slag gegaan zijn om die Koning te gaan verrassen.

Tweeduizend jaar later wordt zijn geboorte nog steeds gevierd. Maar ik heb op eerste of tweede kerstdag geen cadeautjes aan Hem gegeven. Ik ben niet naar een dure juwelier of parfumzaak geweest in de stad om iets voor Hem uit te zoeken.

Zou ook wel wat gek zijn toch? “Doet u maar wat goud of wat wierook”. “En waar precies houdt meneer dan van?” zou de verkoopster vragen.“ Eh, het is nog een baby en  ehhhhh … volwassene tegelijk…”.

Ik denk dat de verkoopster me erg vreemd zou aankijken en ik zou niet weten hoe snel ik weg moest zien te komen.

En toch, toch heb ik soms, als ik zo blij met Hem ben, het verlangen om iets concreets aan hem te geven. Iets grappigs, moois of ontroerends. Maar ik weet niet goed wat.

Waar zou Hij van houden? Bloemen, een tekening, een verhaal? En hoe geef je dat dan letterlijk aan Hem? Leg je dan iets voorin op het podium neer als een soort offer (als het chocolaatjes zijn ben ik bang dat het snel weggekaapt zou worden door een aantal dames die vooraan staan te zingen….).

Het klinkt misschien wat gek, maar zo’n raar verlangen is dat niet. In de Bijbel is er een psalmist die de 116e psalm heeft geschreven waarin hij dit verlangen verwoord: Wat kan ik aan U geven, voor al het mooie en goede wat u voor mij gedaan en gegeven hebt. 

Hier zie ik iemand die blij is met God. Die vanuit het diepste van zijn hart iets wil doen of geven aan God. Waarom? En wat is dan goede dat Hij ontvangen heeft en waar hij zo blij mee is?

Kort samengevat: deze man heeft bevrijding en verlossing ervaren van een God die naar Hem luistert, naar Hem omziet en op zijn tijd in zijn leven ingrijpt. Hij zat vast in angsten voor de dood, wantrouwen naar mensen, hij werd overmand door verdriet. Kortom, hij zag het leven niet meer zitten.

Maar dan gaat Hij het uitroepen naar God. Hij keert zich naar binnen en schreeuwt het uit naar God. “Heer waar bent U?

Heer waarom?” En uiteindelijk roept hij alleen nog Zijn Naam: “Heer”. En dan in die stilte, in die ontmoeting ervaart Hij God.

En komt er een blijdschap over hem heen die heel diep gaat. Hij wijdt zich als het ware opnieuw aan God toe, zelfs als hij het leven niet snapt. In die ontmoeting raakt hij zo onder de indruk van die God, die naar hem omziet en Hem verlost, dat hij iets wil terug doen en geven aan Hem.

Dit verlangen en die vraag wil ik mezelf voorhouden in dit nieuwe jaar. Niet omdat het moet of omdat ik me verplicht voel iets voor Hem te doen, maar uit een onder de indruk zijn van zo’n bijzondere God: Wat kan ik deze God geven omdat Hij zo goed voor mij is geweest….

Elise Alkema