Overdenking

Gras !

 

Het blijft wennen iedere week, dat snel groeiende gras, voor ex-flat bewoners. Heb je net gemaaid, draai je je om en lijkt het al weer een oerwoud. Alsof je niet genoeg andere dingen te doen hebt dan achter zo’n machine aan te sjokken.

Alle vlees is gras en al zijn goedertierenheid als een bloem op het veld. Het gras verdort, de bloem valt af als de Geest van de HERE erover blaast (…). Maar het Woord van onze God bestaat voor eeuwig. Jes. 40: 6-8

(…) en ik verdor als gras. Maar U HEERE, U blijft voor eeuwig. Ps 102:12,13. 

Kijk dat is nou bemoedigend, gras is er niet voor eeuwig.
Dat zinloze en immer herhalende werk valt tenminste weg.
Maar het woord gras komt wel regelmatig voor in de Bijbel.
Het lijkt een vergelijking voor aan de ene kant de vergankelijkheid en sterfelijkheid van de mens. En aan de andere kant het wijzen naar de eeuwigheid ten opzichte van die eindigheid.

Maar hoe kunnen wij, tijdelijke aardbewoners, nadenken en begrijpen wat het concept eeuwigheid inhoud?
Ik las eens een boek beschreven vanuit een man die eeuwig leven op deze aarde had. Hij kreeg de mogelijkheid om een drank te drinken waardoor hij voor altijd zou blijven leven.
Hij kon het niet verdragen te moeten sterven. In het begin kon hij zijn geluk niet op. Hij kon alles doen wat hij wilde. Hij werd een wijs man en bezat veel kennis die anderen om hem heen niet hadden. Maar met het verstrijken van de eeuwen kwam ook de keerzijde van het niet kunnen sterven. Zijn eenzaamheid, elke keer moest hij opnieuw afscheid nemen van geliefden en opnieuw beginnen. Ook kwam hij in de ban van een soort lusteloosheid. Mensen om hem heen maakte zich druk om van alles, maar hij had het allemaal al een keer meegemaakt.
Liefde, oorlog, falen en successen. Waar leefde hij nog voor?

Het boek liet mij inzien dat er een soort van troost zit in het feit dat wij niet eeuwig op deze aarde leven. Niet al maar door rommelen en aanmodderen. Wij mensen zijn sterfelijk.
Maar daarnaast is er een God die al eeuwen, eeuwig, leeft en wel weet waar wij mensen tegen aan lopen en ons soms zo vreselijk druk om kunnen maken. Zou Hij niet weten wat het beste voor ons is? Hij is al zo lang een Vader en Hij weet waar Hij mee bezig is en waar Hij naar toe werkt.

 

Als ik van de zomer met mijn teentjes in het gras zit, heerlijk vakantie vierend wil ik dat eeuwige Woord er weer eens bij pakken en me laten meenemen in Zijn perspectief en Zijn kijk op het leven. Even geen gras maaien, maar me laten leiden in zijn groene grazige weiden.

Elise Alkema

Ps. Oh, er is dus wel gras in de eeuwigheid. Nu nog uitvechten wie dat elke keer gaat maaien.