Overdenking: "De taal van de Geest". 

De Heilige Geest is een moeilijk "onderwerp". Dat merk ik iedere keer opnieuw als ik op school aan de kinderen probeer uit te leggen wat Pinksteren betekent. Bij Kerst, Goede Vrijdag en Pasen kunnen ze zich wel iets voorstellen. Maar bij het Pinksterfeest?

Wat het zo lastig maakt is dat kinderen geen idee hebben waar je het over hebt, of het verwarren me occulte zaken. Hoe zou je de uitstorting van de Geest kunnen begrijpen als je geen weet hebt van een geestelijke wereld? Of, als je daar wel wat van weet, hoe maak jij het onderscheid tussen "een geest" en "de Geest"? Om eerlijk te zijn; heb ik dit onderwerp op school daarom bewust wel eens overgeslagen. 

Zelfs voor doorgewinterde gelovigen is het niet eenvoudig. Dat blijkt wel uit het feit dat er in kerken heel verschillend mee wordt omgegaan. De wat meer conservatieve kerken laten de Heilige Geest vaak een beetje links liggen. De charismatische gemeenten zijn er juist elke zondag mee bezig. Wat is hierin de juiste weg? 

In de afgelopen jaren is mij meer en meer duidelijk geworden dat deze verschillen bestaan omdat mensen zo verschillend zijn. Gevoelsmensen worden nou eenmaal op een andere manier geraakt dan mensen die meer verstandelijk met de zaken omgaan. (Vanzelfsprekend zullen de gevoelsmensen zich meer thuis voelen in een Pinkstergemeente, de verstandsmensen meer binding ervaren met een conservatieve kerk.) Het bijzondere is dat Gods Geest bij iedereen de juiste snaar weet te vinden. Wat voor iedereen geldt, geloven kan niet zonder de Heilige Geest. Paulus is daar heel stellig over:

1 Cor. 12:4 - 6

Er zijn verschillende gaven, maar er is één Geest, er zijn verschillende dienende taken, maar er is één Heer, er zijn verschillende uitingen van bijzondere kracht, maar het is één God die ze allemaal en bij iedereen teweegbrengt. 

God heeft ons geschapen. hij weet hoe we in elkaar zitten. De Heilige Geest zal ons daarom benaderen op een manier die bij ons past. Precies op die manier zodat wij Hem kunnen begrijpen. Denk maar aan wat er op de eerste Pinksterdag gebeurde. Was het wonder niet juist dat iedereen de boodschap in zijn eigen taal kon verstaan? 

Daarmee kom ik tot twee dingen: 

We mogen er in ontspanning mee omgaan. Dat kerken verschillende ervaringen hebben met de Geest, komt omdat er verschillende mensen naar toe gaan. We hoeven ons niet zo druk te maken om die verschillen. Net zo goed dat we onszelf niet "minder gelovig" hoeven te voelen als we niet dieb ijzondere ervaringen hebben waar we anderen over horen praten. We mogeen hierin dicht bij onszelf biljven. 

Maar we moeten er tegelijk bewust van zijn dat de Heilige Geest wel degelijk tot ons spreekt in onze eigen taal! Wat is de manier waarop Hij ons benadert? Goed om daar serieus over na te denken. 

Een christen, hoe hij ook denkt of voelt kan niet geloven in Jezus zonder de Heilige Geest! Een kerk of gemeente, wat er ook op het naambordje van het gebouw staat, kan niet blijven bestaan zonder de leiding van de Heilige Geest!

Ik eindig met 2 Cor. 13;

De genade van de Heer Jezus Christus, de liefde van God en de eenheid met de Heilige Geest zij met u allen, Ameni